Peuterspeelzaal | Woltersum | 06 - 57 28 56 90

Paasbrunch.

Rode vlekken plopten spontaan op in mijn nek toen ik het briefje aan het prikbord van de psz zag hangen. ‘Paasbrunch! Ieder kindje neemt iets mee!’ Direct zag ik de meest schattigste cupcakes en perfect gebakken roommuffins voor me. Heel wat moeders hadden hun ideetjes al opgeschreven. ‘Wat kan ík maken?!’ bedacht ik mij meteen. Bakramp die ik ben. Iets met worstjes en bladerdeeg misschien? Lekker simpel.
Uiteraard had ik deze taak mijn dochter laten uitvoeren, mits zij niet 3 dagen de hort op zou zijn met vriendlief. Uitgerekend in die week zaten hun met zijn tweetjes in een uitgaanshotel ergens in de achterhoek. Fijn.
De avond voor de paasbrunch was ik druk in gevecht met de knakworstjes, maar toen ik het rooster eenmaal uit de oven pakte, zuchtte ik hardop van opluchting. Gelukt! Een beetje vreemd van vorm, maar ach, who cares. Ik proefde er 1, en nog 1, en nog 1…
Glimmend van trots liet ik ze aan mijn boer zien, die mij aankeek met een wat meelijwekkende blik. Alsof hij wilde zeggen, best triest als je hier zo trots op bent. Maar hij slikte wijselijk zijn woorden in. ‘Knap gedaan hoor schat!’ mompelde hij.
De volgende ochtend checkte ik als eerste de broodjes. Puur uit angst, wie weet waren ze nu wel ineens beschimmeld, ontploft of opgegeten door buitenaardse wezens. Je weet het maar nooit… Kon ik mooi met 120 km per uur naar de dichts bijzijnde supermarkt racen. Én voor straf 30 rondjes als een kikker om ons erf heen springen, want ik had mezelf beloofd dat als ik dít zou verknoeien, dat toch wel héél erg schandalig zou zijn!
Terwijl ik hapte in een cracker met kaas opende ik facebook op mijn mobiel.
Wie weet had dochterlief wel na een paar glazen wijn een hilarische foto van zichzelf geplaatst, maar nee, helaas… Wel zag ik een foto van een moeder van de psz. Huisjes van ontbijtkoek had ze gemaakt. Keurig uitgesneden met een dakje, en vrolijk versierd met gekleurde spikkels. In het midden lagen schuimpjes in de vorm van kippetjes en het geheel was gepresenteerd op een bord die bedekt was met gekleurd papier. Help! Ik had mijn misvormde broodjes in een veel te grote ronde tupperwarebak geflikkerd en dat was het…
Ik stampvoette door de kamer. Waar was mijn creativiteit gebleven? Het was PASEN! In hemelsnaam, verzin iets! Doe iets! Toen viel mijn oog op het boeket bloemen dat ik eerder die week gekregen had. Tussen de witte rozen en gele gerbera’s staken 3 nepeieren uit. Ik rukte ze uit de vaas, knipte haastig de houten stokjes eronder vandaan en legde ze tussen de broodjes. Taddáááááá, hartstikke mooi! En vooral heel erg ‘paasachtig’. Mijn ochtend kon niet meer stuk.
Eenmaal aangekomen op de psz zette ik vol trots de bak tussen al het andere vrolijk versierde eten. En toen zag ik ze: pakken yogo! Natuurlijk, er moet óók gedronken worden! Ik weet nu al wat IK volgend jaar mee ga nemen! Nu maar hopen dat ik als eerste dat briefje zie hangen…

 

 

Mariska

Mariska