Peuterspeelzaal | Woltersum | 06 - 57 28 56 90

Onze nieuwtjes

Buiten spelen is gezond: 7 tips

7 tips om je kind buiten te laten spelen

Voor de ontwikkeling van kinderen is het belangrijk om buiten te spelen. Buiten in de natuur leren ze veel over hun directe leefomgeving en natuurlijk kan er lekker geravot worden.

Buitenspelen is gezond voor kinderen. Bewegen op een natuurlijke manier helpt om op normaal gewicht te blijven, het bevordert de lichamelijke motoriek en het leert kinderen op jonge leeftijd hoe met elkaar om te gaan. ‘Gewoon’ buitenspelen maakt kinderen sociaal sterker.

Buitenspelen heeft veel voordelen: ze blijven lekker fit én ze ontwikkelen op speelse wijze hun motorische en sociale vaardigheden. Want van tikkertje, knikkeren en skaten leer je een hoop.

Tips om buiten te gaan spelen

Wat doe je als jouw kind liever binnen speelt? Wij geven je 7 tips om het voor je kind aantrekkelijker te maken om naar buiten te gaan.

Tip 1 Neem ‘binnen’ speelgoed mee naar buiten.

Het favoriete binnen speelgoed kun je ook prima mee naar buiten nemen. Kinderen zijn heel vindingrijk en fantasievol en kunnen nieuwe manieren bedenken om met het speelgoed te spelen.

Tip 2 Ga als papa of mama ook lekker mee naar buiten.

Kinderen vinden het heel gezellig als papa en mama ook mee naar buiten gaan. Kinderen willen toch in jouw beurt zijn. Een extra reden om dus naar buiten te gaan.

Tip 3 Geef je kind een klusje die ze buiten kunnen doen.

Het helpen met  een klusje zoals het wassen van de auto wassen of het aanvegen van een paadje  vinden de kinderen vaak heel leuk en leerzaam om te doen.

Tip 4 Met water spelen!

Verzamel allerlei bakjes, potjes, emmertjes, theepot, gieters…, kinderen vinden het heerlijk om met water en zand te kliederen. Of samen lekker heksensoep maken, heerlijk toch? En na die tijd lekker handen en voeten wassen en kleren in de wasmachine.

Tip 5 De wijde wereld in

Ga ook eens kijken in het bos of park in de buurt, of naar het strand. Kinderen vinden het prachtig om eens ergens anders te kijken. Of ga eens naar dat leuke speeltuintje waar je onderweg altijd langs komt en waarvan je kinderen roepen, daar wil ik naar toe.

Tip 6 Plan een vast moment      

Een wandeling na het avondeten is een leuk moment om nog even gezellig tijd met elkaar door te brengen. Als is het maar voor 5 minuten. Je kunt ook gaan kijken naar de wolken, of de zon, en of je vogels ziet vliegen.

Tip 7 Leg een tuintje aan speciaal voor je kind

Het hebben van een eigen tuintje is genoeg reden voor je kind om naar buiten te gaan. Je kunt een heel klein stukje tuin eenvoudig maken door een bloempot neer te zetten en samen te bepalen wat er moet gaan groeien. En dan elke dag even kijken of de plantjes gegroeid zijn.

Buiten spelen is dus gezond. Hebben jullie nog een leuke tip om buiten te gaan spelen? Of een leuke speelplaats in de buurt?


Schoolreisje Knoll’n toen

Afgelopen woensdag was het een spannende ochtend voor de peuters van de peuterspeelzaal Stichting Kleine Vrienden te Woltersum. De stichting is erg blij met de grote opkomst en de betrokkenheid van de ouders waar de peuterspeelzaal, zonder overheidssteun, afhankelijk van is. Bijna 30 peuters verzamelden zich ’s morgens in Woltersum om samen te gaan spelen. Van elk kind ging er een ouder mee en onderling regelden de ouders het vervoer, koffie thee en uiteraard een grote hoeveelheid cake waardoor het schoolreisje voor de moeders haast een high thea genoemd kon worden. De reis ging naar de Knoll’n toen in Godlinze. Deze speeltuinvereniging heeft een zeer goed onderhouden en schone speeltuin waar je veilig en met plezier kan spelen. De kinderen hebben zich kostelijk vermaakt op de klimtoestellen en glijbanen. Ook was er een peuterracebaan waar de peuters konden experimenteren met allerlei loopfietsen auto’s en driewielers. Aan het eind van de ochtend gingen de ouders en hun kinderen moe maar voldaan naar huis.

Danielle

image17 image16 image14 image12 image8 image6 image5 image4 image2 image1


Vakantie

Ik zit in de tuin bij vrienden. Het zonnetje schijnt en wind is er amper. Héérlijk!

We eten zalmlasagna met een frisse salade en drinken Canei met een fruitsmaakje. Behalve ik. Ik ga namelijk al raar doen na 1 glas alcohol en hoewel velen dat willen meemaken, houd ik het liever bij een appelsap.

Poes ‘Muis’ ligt aan mijn voeten. Ze is hoogzwanger en vanaf de achterkant lijkt het erop alsof ze een bowlingbal heeft ingeslikt. Of 2, dat kan ook, zo dik is haar buik. Als ik een spelt erin zou prikken, zou het beest ter plekke uit elkaar spatten. Maar dat doe ik natuurlijk niet, want poezenbeesten zijn hártstikke lief. Mits ze hun nagels inhouden althans…

Middenin de tuin ligt een vijver. De glazen bollen die erin drijven en opgloeien als het donker word, hebben iets sprookjesachtigs. Waterlelies bloeien er in overvloed. Erg mooi! Over de sproeiende fontein ben ik minder enthousiast. Niet echt handig voor iemand met een zwakke blaas zoals ik. In de afgelopen 2 uur dat ik hier ben, heb ik al 4 keer het toilet bezocht!

We kletsen over de aankomende zomervakantie. De een vliegt met haar gezin naar het zonnige Zuid-Europa, de ander kiest voor het avontuurlijke Scandinavië, en weer een ander gaat 2 weken lang k(r)amperen op camping de Berenkuil in Grolloo. Dat laatste zal ik nooit begrijpen.

Mijn laatste échte vakantie was in 2004. De zomer waarin ik mijn boer ontmoette. Niet zo vreemd, want als je verliefd word op een boer, kun je je vakanties vergeten. Take it or leave it.

Nu heb ik minivakanties, zoals ik dat zelf noem. Een lang weekend per jaar krijg ik mijn boer weg bij zijn koeien. Hoera! Zijn volledige aandacht voor mij alleen! Even geen concurrentie van 120 andere dames. Rome, Wenen, Krakau, heel wat pareltjes van steden hebben we al gezien. Maar dit jaar zou het anders worden; het jaar waarin hij 40 werd. Een week rondreizen door Texas. Jaja, een héle week lang Amerikaanse koeien en trekkers kijken! Wat een feest! …zucht… maar ach, eindelijk weer eens een volle week op vakantie, dus ik stemde toe.

Al jaren kijken we samen uit naar deze vakantie. Maar nu het zover is hoeft het van mij niet meer. Kleinzoon is er nu, en dat verandert alles. Ik moet er niet aan denken dat hij en ik gescheiden zijn door de Grote Oceaan. Klinkt absurd, maar het is echt zo! Waar ik ook verblijf in Europa, als er nood is ben ik zo terug in Groningen. Desnoods moet ik meeliften met een louche vrachtwagenchauffeur zonder tanden , maar thuiskomen zal ik!

Daarnaast, als zijn vader hem donderdagavond ophaalt, kijk ik alweer uit naar maandag. Drie dagen zonder dat lieve kleine mannetje vind ik best lang. Ik hoef dan nog net niet aan de medicijnen vanwege ontwenningsverschijnselen…

En dus heb ik onlangs aan mijn boer een weekendje Napels voorgesteld. Lichtelijk teleurgesteld ging hij akkoord. (gelukkig maar, want ik had al geboekt)

‘Gaan we dan wel over een aantal jaar?’ mompelde hij, ’Als kleinzoon ietsje ouder is.’ Ik knikte overtuigend. ‘Natúúrlijk lieverd!’

Maar ik vrees dat ik er dan niet heel veel anders overdenk…

 

Mariska

Mariska (2)


Peuterspeelochtend bij CBS De Wieken

Peuters spelen bij CBS De Wieken

Op de vrijdagen tussen de meivakantie en de zomervakantie, kunnen alle 3-jarige peuters zes ochtenden komen spelen op basisschool De Wieken in Ten Post. Het gaat om de volgende data:

  • vrijdag 22 mei
  • vrijdag 29 mei
  • vrijdag 5 juni
  • vrijdag 1 juni,
  • vrijdag 19 juni
  • vrijdag 26 juni

De speelochtend begint om 8.30 uur en eindigt om 11.30 uur. Door gezellig met elkaar te spelen en allerlei activiteiten te doen, worden de kinderen uitgedaagd en gestimuleerd in hun ontwikkeling. Juf Willy Westerhof zal er zijn om samen met de kinderen te lezen, te spelen, te tekenen en te knutselen. Ook kunnen ze klimmen en klauteren op de gymtoestellen of lekker buiten spelen. Voor de speelochtenden is het kleuterlokaal van de basisschool beschikbaar en wordt gebruik gemaakt van alle daar aanwezige materialen.

Juf Willy heeft veel ervaring als kleuterleidster, peuterleidster, kinderopvangleidster en vrijwilligster in het basisonderwijs. Samen met haar zal juf Hieke aanwezig zijn om de peuters te begeleiden.

De kosten voor deze 6 ochtenden bedragen € 30,-. U kunt uw peuter aanmelden door voor 15 mei een e-mail te sturen naar info@stichtingkleinevrienden.nl. Is uw kind al aangemeld bij Kleine Vrienden, dan kunt u uitbreiden met deze peuterspeelochtenden op de basisschool.

Deze peuterspeelochtenden zijn een initiatief van Stichting Kleine Vrienden voor peuterspeelzaal werk in Woltersum en Ten Boer en basisschool De Wieken in Ten Post. De achterliggende gedachte is dat in het kader van de leefbaarheid van de kleine dorpen, er ook een plekje moet zijn voor de peuters.

Hebt u vragen? Neem dan gerust contact op met Paulina van Bostelen (directeur CBS De Wieken) 050 302 2820 of Klara Westra (Stichting Kleine Vrienden) 06 – 2040 3717.


Paasbrunch.

Rode vlekken plopten spontaan op in mijn nek toen ik het briefje aan het prikbord van de psz zag hangen. ‘Paasbrunch! Ieder kindje neemt iets mee!’ Direct zag ik de meest schattigste cupcakes en perfect gebakken roommuffins voor me. Heel wat moeders hadden hun ideetjes al opgeschreven. ‘Wat kan ík maken?!’ bedacht ik mij meteen. Bakramp die ik ben. Iets met worstjes en bladerdeeg misschien? Lekker simpel.
Uiteraard had ik deze taak mijn dochter laten uitvoeren, mits zij niet 3 dagen de hort op zou zijn met vriendlief. Uitgerekend in die week zaten hun met zijn tweetjes in een uitgaanshotel ergens in de achterhoek. Fijn.
De avond voor de paasbrunch was ik druk in gevecht met de knakworstjes, maar toen ik het rooster eenmaal uit de oven pakte, zuchtte ik hardop van opluchting. Gelukt! Een beetje vreemd van vorm, maar ach, who cares. Ik proefde er 1, en nog 1, en nog 1…
Glimmend van trots liet ik ze aan mijn boer zien, die mij aankeek met een wat meelijwekkende blik. Alsof hij wilde zeggen, best triest als je hier zo trots op bent. Maar hij slikte wijselijk zijn woorden in. ‘Knap gedaan hoor schat!’ mompelde hij.
De volgende ochtend checkte ik als eerste de broodjes. Puur uit angst, wie weet waren ze nu wel ineens beschimmeld, ontploft of opgegeten door buitenaardse wezens. Je weet het maar nooit… Kon ik mooi met 120 km per uur naar de dichts bijzijnde supermarkt racen. Én voor straf 30 rondjes als een kikker om ons erf heen springen, want ik had mezelf beloofd dat als ik dít zou verknoeien, dat toch wel héél erg schandalig zou zijn!
Terwijl ik hapte in een cracker met kaas opende ik facebook op mijn mobiel.
Wie weet had dochterlief wel na een paar glazen wijn een hilarische foto van zichzelf geplaatst, maar nee, helaas… Wel zag ik een foto van een moeder van de psz. Huisjes van ontbijtkoek had ze gemaakt. Keurig uitgesneden met een dakje, en vrolijk versierd met gekleurde spikkels. In het midden lagen schuimpjes in de vorm van kippetjes en het geheel was gepresenteerd op een bord die bedekt was met gekleurd papier. Help! Ik had mijn misvormde broodjes in een veel te grote ronde tupperwarebak geflikkerd en dat was het…
Ik stampvoette door de kamer. Waar was mijn creativiteit gebleven? Het was PASEN! In hemelsnaam, verzin iets! Doe iets! Toen viel mijn oog op het boeket bloemen dat ik eerder die week gekregen had. Tussen de witte rozen en gele gerbera’s staken 3 nepeieren uit. Ik rukte ze uit de vaas, knipte haastig de houten stokjes eronder vandaan en legde ze tussen de broodjes. Taddáááááá, hartstikke mooi! En vooral heel erg ‘paasachtig’. Mijn ochtend kon niet meer stuk.
Eenmaal aangekomen op de psz zette ik vol trots de bak tussen al het andere vrolijk versierde eten. En toen zag ik ze: pakken yogo! Natuurlijk, er moet óók gedronken worden! Ik weet nu al wat IK volgend jaar mee ga nemen! Nu maar hopen dat ik als eerste dat briefje zie hangen…

 

 

Mariska

Mariska


Pasen met de peuters

Al dagen heeft Noah het er over; de huisjes van ontbijtkoek met gekleurde hagelslag!
En dan donderdag is het zo ver, Pasen vieren op de peuterspeelzaal en dus de huisjes van ontbijtkoek maken.
Al vroeg in de ochtend sta ik bij het aanrecht, Noah op het krukje naast me. ‘Welke is voor Joas mama?’ ‘Is er ook 1 voor Tessa?’
‘Ik mag deze ook eten hè mama?’
Best spannend zo’n paasbrunch, helemaal als je kindje voedselallergie heeft.
Gelukkig is er alle begrip en blijf ik bij de brunch zodat Noah het gezellige feest niet hoeft te missen.
De mooie paas-werkjes en de vrolijk versierde paastakken zorgen ervoor dat het lokaal er tiptop uit ziet. Sfeervol!

We gaan eerst met elkaar knutselen. De moeder van Joas heeft thuis hard haar best gedaan, voor iedereen is er een mutsje met haze-oren zodat we die mooi kunnen versieren. Zo lijken we allemaal op de paashaas. We beplakken eieren met stickers, dat is nog best lastig zeg.

Bij Pasen hoort natuurlijk ook eieren zoeken. We worden verrast, juf Laura tovert zichzelf binnen een minuut tot paashaas. WAUW! noah
Terwijl wij even naar de schildpadden gaan kijken verstopt paashaas Laura de gekleurde eieren.
En dan… GOED ZOEKEN! Pfieuw, ze zijn goed verstopt. Alle kinderen zoeken mee, op de stoel, onder de tafel, achter het kussen, in de vensterbank. Hopelijk hebben we ze allemaal gevonden.

Dan is het tijd om de tafel te dekken. Kleed op tafel, voor iedereen een bord en beker. Dat ziet er gezellig uit.
En wat hebben alle ouders/oma’s hun best gedaan! De grote tafel staat vol met lekkere dingetjes; autootjes van appel en druiven, broodjes met worstjes, cupcakes en noem maar op.

Er wordt lekker gegeten door de kinderen, wat is het mooi om dit gezellige tafereeltje te aanschouwen.
Voor mij als moeder van een kindje met ernstige voedselallergie blijven dit soort eetmomenten best pijnlijk. Noah kan van al dit lekkers vrijwel niet eten. Maar als ik naar mijn zoon kijk zie ik hem genieten. Lekker etend van zijn eigen gemaakte huisje van ontbijtkoek met gekleurde hagelslag. En dan besef ik dat ik het los moet laten en moet genieten van dat vrolijke huisje van ontbijtkoek met gekleurde hagelslag die hij wél mag!

Groetjes Helga Reitsema (moeder van Noah)


Oma-liefde

Ik weet niet hoe vaak ik in de afgelopen 2,5 jaar heb moeten zeggen:¨’Hij is niet van mij hoor, maar van mijn dochter…,’ maar het moeten ontelbare keren geweest zijn. Inmiddels zeg ik het niet eens meer, dan hou ik het gewoon lekker voor me. Ook al zijn de meeste reacties vaak hilarisch als ik vertel dat ik de oma ben en níet de moeder. Openvallende monden. Verwilderde blikken. Vaak word er dan direct gevraagd hoe oud ik ben, dan hoe oud mijn dochter is, en dan zie je mensen ineens heel erg snel gaan hoofdrekenen. Best komisch. Soms gaat de persoon tegenover me spontaan over in de u-vorm. Vreemd. Alsof ik ineens 25 jaar ouder ben geworden, nadat het woord ‘oma’ is gevallen.
Of ik wel oma genoemd wil worden is dan meestal de volgende vraag. Natúúrlijk!’ roep ik dan. ‘Oma is een eretitel!’ Als mijn boer niet zo antitatoeage was, had ik dat woord het liefst op mijn voorhoofd laten tatoeëren!
Of het ook ‘anders’ is, is dan vaak vraag vier van het interview. Oma worden op je 36ste of op latere leeftijd. Tja, hoe moet ik dat weten?! denk ik dan. Ik werd het op mijn 36ste. Terwijl vriendinnen nog druk bezig waren met poepluiers en nachtvoedingen, hield ik mijn dochters hand vast tijdens haar weeën.
Een standaardoma ben ik denk ik niet. Ik kan geen koekjes bakken zonder dat het brandalarm afgaat. Geen tomatensoep koken zonder dat daarna de witte keukenmuur bijgesausd moet worden. Ik kan niet haken, niet naaien en niet breien en ik heb een onverklaarbare gruwelijke hekel aan puzzelen. Maar ik probeer wel de beste oma te zijn die ik kan zijn. En dat hebben alle oma’s gemeen lijkt mij, ongetwijfeld hoe oud ze zijn. De liefde voor je kleinkind is namelijk voor alle oma´s hetzelfde. Die is echt. Puur. Dat komt rechtstreeks uit je hart en slaat in als een bom zodra je kleinkind het levenslicht ziet. Een kleinkind vult een plekje in je hart waarvan je niet eens wist dat het leeg was…
Ik hou niet meer of minder van mijn kleinkind dan van mijn eigen dochter. Ik ervaar het ook niet als ´anders´. Hun samen zijn één. Wij drieën zijn één. De liefde tussen ouder en kind. Grootouder en kleinkind. Het is de enige onvoorwaardelijke liefde die er bestaat.
Laatst had ik het er met een vriendin over. Over de band tussen een moeder en haar (klein)kind. We zaten samen onder de bloesemboom in haar tuin. Op een houten schommelbank met dikke roomwitte kussens. We dronken groene thee en genoten van zelfgebakken (nee, niet door mij!) amandelkoekjes. Hoe je de liefde voor je kleintje het beste zou kunnen omschrijven. We wisten het niet. Staarden beiden minutenlang voor ons uit. Toen zei ze met een gedempte toon: ‘Hoe stevig je hem of haar ook tegen je aandrukt, het is nog steeds niet dichtbij genoeg…’ Ik zei niets, sloot mijn ogen en dacht aan dat heerlijk ruikende kleine lijfje van mijn kleinzoon, stevig tegen mijn borstkas aangedrukt. Mijn handen woelend door zijn weelderige zachte blonde krullen. En hoe ik dan het liefst in hem wil kruipen. Met die uitspraak sloeg ze de spijker op zijn kop.

 

Mariska

Mariska


Met een lach en een traan naar de basisschool!

Melize heeft het zo enorm naar haar zin gehad op de peuterspeelzaal! Ze zat al ruim voor haar 2e jaar op de peuterspeelzaal omdat het groepje toen nog klein was en haar grote broer er ook op zat. Dus Melize heeft de peuterspeelzaal Kleine Vrienden in Woltersum tot nu toe het langste mee mogen maken van alle kinderen! Melize vindt knutselen geweldig en dan zit je op de peuterspeelzaal op je goede plek, wat een mooie dingen heeft ze bij jullie gemaakt! Thuis werd Juf Maaike regelmatig exact na gedaan waarbij ze met een grote map en een pen de dag nog eens dunnetjes over deed. Zo waren wij thuis ook precies op de hoogte wie er aan- en afwezig waren en wat er die dag gemaakt was. Ook werden alle liedjes nog eens gezongen met alle beren en knuffels als publiek. Melize wou aan de ene kant heel graag naar school (net als haar grote broer) één deur verderop, maar vond het ook wel heel moeilijk om weg te gaan bij Juf Maaike. Gelukkig is het ook nu maar 1 deur verder zodat ze af en toe toch nog even om de hoek kan gluren 😉

Namens Melize ontzettend bedankt aan Juf Maaike en alle vrijwilligers voor deze enorm leuke tijd bij jullie!

foto (2)


Tilproat maart 2015

Hieronder het stukje dat is verschenen in de tilproat van maart 2015

Hallo allemaal,

De vorige keer schreef ik over oliebollen en appelflappen, nu hebben we net de voorjaarsvakantie achter de rug. Het is een cliche, maar de tijd gaat zo snel…Na de kerstvakantie zijn we begonnen met het knutselen van boerenkool met worst, pinguïns en sneeuwpoppen. Het is een leuke uitdaging, om elke keer toch weer met iets nieuws te komen. Als je de knutsels wilt zien: op facebook zijn wij te volgen!

Natuurlijk zijn we Valentijnsdag niet vergeten, alle peuters hebben een mooie hartenkrans gemaakt voor hun allerliefste.

Tiamo, Vajen, Thijs ( uit Ten Boer) en Djayden ( uit Woldendorp) zijn na de vakantie bij ons begonnen. Wij wensen allen heel veel plezier. De maandag/woensdag ochtendgroep zit op dit moment vol met zestien peuters, de maandagmiddag/donderdag ochtendgroep bestaat nu uit acht peuters, hier hebben wij dus nog plek! Op onze website staat meer informatie over de aanmeldingsprocedure.

Ons lokaal is inmiddels van een winter thema omgetoverd in een lente thema. Er staan grote bloemen in de vensterbank en er zijn vlinders en vogelhuisjes geplaatst. Er is zelfs een knuffellieveheersbeestje om mee te spelen. De peuters vinden het prachtig!

In de week van 9 maart – 14 maart lopen ouders van onze peuterzaal collecte voor Jantje Beton. De helft van de opbrengst daarvan is bestemd voor onze peuterzaal. Wij zijn blij met alle giften en gaven die we krijgen! We doen het immers samen….. zonder hulp zouden wij niet kunnen bestaan!

Tot de volgende keer, alvast een hele vrolijke en warme lente gewenst!

Juf Maaike


Kerstkaartenactie een groot succes

Ruim een jaar geleden kwam er voor het eerst een oudercommissie voor de peuterspeelzaal bij elkaar. De commissie wil graag ondersteuning bieden bij alle activiteiten van de peuters maar voor een peuterspeelzaal als de onze, zijn financiële extraatjes ook noodzakelijk. De commissie besloot dat haar activiteiten geen geld mogen kosten en het liefst zou ze jaarlijks nog iets achterlaten voor de toekomst van nieuwe peuters.

In augustus zaten de peuters daarom te knutselen aan kerstknutsels. De kerstknutsels zijn digitaal bewerkt en als kerstkaart afgedrukt. Met de aanschaf van een pakketje kerstkaarten konden zo ouders, opa’s & oma’s, buren en vrienden peuterspeelzaal Woltersum financieel ondersteunen.

Het was een succesvolle actie. Alle pakketjes zijn verkocht wat betekent dat vlak voor de kerst een bedrag van 356,13 euro door de oudercommissie kon worden overhandigd aan het bestuur.

Alle ouders die ons hebben geholpen om de kerstkaarten te kopen en door te verkopen dank voor jullie inzet!

De oudercommissie

 

waardechequepeuters